□
آزادی یک مفهوم حسی است که هر گز تحقق عینی نمی یابد و حتی در بهترین شرایط نیز محدود به امکانات شخصی باقی می ماند.
آزادی انسان چنان باید درونی شده باشد که هیچ کس و هیچ نیرویی نتواند از او بگیرد و چنان باید وسیع و پر دامنه باشد که بتواند بخش هایی از آن را به دیگران ببخشد بدون آن که از سهم خود کم کند.
انسانها یا در شرایط نا آگاهی از موانع و انباشته بودن از خواست و اراده احساس آزادی می کنند که فریبی بیش نیست و یا در شرایط اشراف به موقعیت و امکانات که خواستن در یک قدمی توانستن قرار می گیرد و آزادی از واقعیت ، زیبایی می گیرد.
□
زیبایی انسان در پیچیدگی های اوست ، پیچیدگی های انسانی ، تراکم خواهش های ساده نیست، تکثیر دم افزون تپش ها و گرایش های عمق یابنده ست و عاشقی زیبنده ی این بعد انسان است . انسانی که تما م نمی شود ، حتی با مرگ و سوال هایش بعد از او نیز در اندیشه ی دیگران می چرخند . هیچ پیچی نیست که پیچ بعدی نداشته باشد و آن که همواره جاده را هموار می بیند ، همواره ابله می ماند . ساده اندیشی مرگ انسان نوین است .
□
فکر ها ( حس اندیشی ) ، ع . صمدیان
نشر تصویر ایران ، زمستان 1384
باران
یازدهم بهمن ماه هشتادوهشت.
۱۳۸۸ بهمن ۱۱, یکشنبه
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر