افغانستان در سالی که گذشت ،
"بهانه های تکراری"
سال 1388 هجری شمسی که مصادف با سال 2010 – 2009 میلادی و 1431 – 1430 هجری قمری بود ، گذشت و تنها چند روز اندک به پایان آن باقی است . افغانستان در نخستین روزهای آغاز این سال با زمزمه های انتخابات ریاست جمهوری و مسایل و مشکلات آن در گیر شد . دور دوم انتخابات پس از تشکیل دولت موقت یا انتقالی و سرنگونی حکومت طالبان در آستانه ی برگزاری قرار گرفت و با تمام مشکلات و کمبودیها در 29 اسد برگزار شد . ام پس از آن مسئله تقلب در انتخابات مطرح گردید و کاندیدان ریاست جمهوری نتیجه ی انتخابات که حامد کرزی پیروز آن بود را نپذیرفته و قرار شد انتخابات برای بار دوم برگزار گردد اما در روزهای آخر باقی مانده به موعد برگزاری انتخابات دور دوم که بین عبدالله عبدالله و حامد کرزی بود ، داکتر عبدالله از انتخابات کناره گیری نمود و حامد کرزی به عنوان رئیس جمهور افغانستان برگزیده شد . پس از برگزیده شدن حامد کرزی به سمت ریاست جمهوری ، تعیین کابینه ی دولت آینده اش مطرح گردید و یک بار دیگر افغانستان درتردید و نگرانی فرو رفت . بالاخره وزیران پس از ممدت طولانی توسط رئیس جمهور انتخاب و به مجلس نمایندگان معرفی شدند . که بار نخست تعداد زیادی از وزیران معرفی شده توسط پارلمان افغانستان رد شدند و نتوانستند رای اعتماد بگیرند . بار دیگر دولت مجبور به گزینش شد و تعداد دیگری از افراد را به عنوان وزیر به مجلس معرفی نمود که برای بار دوم هم تعداد زیادی از وزیرا ن معرفی شده نتوانستند رای اعتماد نمایندگان را بگیرند و تا کنون هم چند وزارتخانه بدون وزیر باقی مانده ، و سرپرستانی که رئیس جمهور تعیین کرده اداره می گردد و قرار شده است پس از پایان تعطیلات زمستانی مجلس وزیران آنها معرفی شده و رای اعتماد بگیرند . در ماههای آخر سال هشتاد و هشت امریکا و متحدانش تصمیم به پاک سازی ولایت هلمند که مرکزگروههای مخالف دولت به شمار می رود گرفتند ، آنها با مشارکت اردوی ملی افغان با گروه طالبان وارد مبارزه شده و به گفته ی خودشان آن ولایت و به خصوص ولسوالی مارجه را از وجود مخالفان پاک سازی نموده و اکنون در کنترل دولت افغانستان می باشد . پس از ولایت هلمند نوبت به قندهار می رسد و حال امریکا و متحدانش قصد تصرف ولایت قندهار را دارند و می خواهند آن ولایت نیز در در کنترل دولت باشد . فقر ، بیکاری ، گرانی مواد خوراکه و پوشاک ، کمبود مسکن ، مهاجرت به کشورهای دیگر ، کمبود مراکز صحی و آموزشی ، خرابی راههای مواصلاتی به خصوص در ولایت های دور افتاده و حادثه برف کوچ سالنگ در اواخر این سال از مسایل مهم دیگری بود که مردم افغانستان با آنها دست و پنجه نرم کردند و راه حل اساسی و بنیادی برایشان تعیین نگردید و پیدا نشد . ملت ما همچنان در انبوه مشکلات غرق گشتند و با وجود اعترضات از طرف دولت وقعی نهاده نشد و حل نگردید . حملات انتحاری طالبان تشدید گردید و این حملات شکل تاکتیکی جدیدی به خود گرفت . حمله ی گروهی افراد مسلح انتحاری به فروشگاه بزرگ افغان ، گلبهار سنتر و دیگر مراکز شهر ی ترس و وحشت زیادی دردل شهروندان کابل ایجاد کرد و دولت را زنگ خطری از نوع دیگر بود . حمله ی اخیر به ساختمانهای شهر نو و هتل محل اقامت داکتران هندی نیز حمله ی دیگر از این نوع بود که بیشتر مردم از دولت و نیروهای امنیتی شاکی بودند که توانایی برقراری امنیت را در مزدحم ترین نقاط شهر ندارند در پی این حوادث سه مقام امنیتی از مقام هایشان استعفا داده اند .
اوضاع سیاسی کشور دگرگون و اوضاع اقتصادی مردم نیز وخیم دیده می شود . در سال هشتاد و هشت خورشیدی که گذشت با وجود مشکلات فراوان دستاوردهایی نیز در بخش های مختلف داشتیم به خصوص در زمینه ی ورزش ، که وزشکاران و قهرمانان کشورمان در مسابقات مختلف خارجی خوش درخشیدند و مقام های خوب و در خور توجه برای ملت و کشورمان به ارمغان آوردند . زمستان با وجود خشکی ماههای اولش در نهایت بارندگی خوبی داشت و روزهای برفی و بارانی در اکثر ولایت ها پیام سال خوبی برای کشاورزان و دیگر افراد داشت . اکثر مناطق کابل و دیگر ولایات بازسازی شده ، مکتب و شفاخانه ، سرک و بندهای برق ایجاد شده و برق کابل 24 ساعته و مناطق دورترش نیز از برق مستفید شدند . اما جای تامل است که کارهای زیر بنایی برای خود کفایی و استقلال کشور در بخش های صنعتی پیشرفت خاصی نداشته ، اقتصاد مردم ضعیف بوده و کار اساسی برای ایجاد مشاغل بیشتر و رشد و توسعه ی اقتصاد خانواده های مستضعف صورت نگرفته است . به هر حال سال هشتادو هشت با تمام حوادث خوب و بدش در گذر است و تنها چند روز اندک به پایان آن باقی ایست . ملت افغانستان با تحمل مشکلات فراوان یک سال دیگر را نیز پشت سر گذاشتند و با تردید و ترسی که نسبت به آینده ی مبهم کشورشان دارند ، رو به افق هایی می نگرند که امیدوارند رنگ خوشی بگیرد و به آسمانی چشم دوخته اند که انتظار رحمت و مهربانی و امید به زندگی روشن برایشان در آن حک گشته است و نقش لبخندی ماندگار رابر لب های تک تک مردم به جای می گذارد ، آنگاه که دست به دست هم ستاره ها را می شمارند و برای سال نو دعا می کنند …
باران
بیست و چهارم اسفند هشتادو هشت.
سال 1388 هجری شمسی که مصادف با سال 2010 – 2009 میلادی و 1431 – 1430 هجری قمری بود ، گذشت و تنها چند روز اندک به پایان آن باقی است . افغانستان در نخستین روزهای آغاز این سال با زمزمه های انتخابات ریاست جمهوری و مسایل و مشکلات آن در گیر شد . دور دوم انتخابات پس از تشکیل دولت موقت یا انتقالی و سرنگونی حکومت طالبان در آستانه ی برگزاری قرار گرفت و با تمام مشکلات و کمبودیها در 29 اسد برگزار شد . ام پس از آن مسئله تقلب در انتخابات مطرح گردید و کاندیدان ریاست جمهوری نتیجه ی انتخابات که حامد کرزی پیروز آن بود را نپذیرفته و قرار شد انتخابات برای بار دوم برگزار گردد اما در روزهای آخر باقی مانده به موعد برگزاری انتخابات دور دوم که بین عبدالله عبدالله و حامد کرزی بود ، داکتر عبدالله از انتخابات کناره گیری نمود و حامد کرزی به عنوان رئیس جمهور افغانستان برگزیده شد . پس از برگزیده شدن حامد کرزی به سمت ریاست جمهوری ، تعیین کابینه ی دولت آینده اش مطرح گردید و یک بار دیگر افغانستان درتردید و نگرانی فرو رفت . بالاخره وزیران پس از ممدت طولانی توسط رئیس جمهور انتخاب و به مجلس نمایندگان معرفی شدند . که بار نخست تعداد زیادی از وزیران معرفی شده توسط پارلمان افغانستان رد شدند و نتوانستند رای اعتماد بگیرند . بار دیگر دولت مجبور به گزینش شد و تعداد دیگری از افراد را به عنوان وزیر به مجلس معرفی نمود که برای بار دوم هم تعداد زیادی از وزیرا ن معرفی شده نتوانستند رای اعتماد نمایندگان را بگیرند و تا کنون هم چند وزارتخانه بدون وزیر باقی مانده ، و سرپرستانی که رئیس جمهور تعیین کرده اداره می گردد و قرار شده است پس از پایان تعطیلات زمستانی مجلس وزیران آنها معرفی شده و رای اعتماد بگیرند . در ماههای آخر سال هشتاد و هشت امریکا و متحدانش تصمیم به پاک سازی ولایت هلمند که مرکزگروههای مخالف دولت به شمار می رود گرفتند ، آنها با مشارکت اردوی ملی افغان با گروه طالبان وارد مبارزه شده و به گفته ی خودشان آن ولایت و به خصوص ولسوالی مارجه را از وجود مخالفان پاک سازی نموده و اکنون در کنترل دولت افغانستان می باشد . پس از ولایت هلمند نوبت به قندهار می رسد و حال امریکا و متحدانش قصد تصرف ولایت قندهار را دارند و می خواهند آن ولایت نیز در در کنترل دولت باشد . فقر ، بیکاری ، گرانی مواد خوراکه و پوشاک ، کمبود مسکن ، مهاجرت به کشورهای دیگر ، کمبود مراکز صحی و آموزشی ، خرابی راههای مواصلاتی به خصوص در ولایت های دور افتاده و حادثه برف کوچ سالنگ در اواخر این سال از مسایل مهم دیگری بود که مردم افغانستان با آنها دست و پنجه نرم کردند و راه حل اساسی و بنیادی برایشان تعیین نگردید و پیدا نشد . ملت ما همچنان در انبوه مشکلات غرق گشتند و با وجود اعترضات از طرف دولت وقعی نهاده نشد و حل نگردید . حملات انتحاری طالبان تشدید گردید و این حملات شکل تاکتیکی جدیدی به خود گرفت . حمله ی گروهی افراد مسلح انتحاری به فروشگاه بزرگ افغان ، گلبهار سنتر و دیگر مراکز شهر ی ترس و وحشت زیادی دردل شهروندان کابل ایجاد کرد و دولت را زنگ خطری از نوع دیگر بود . حمله ی اخیر به ساختمانهای شهر نو و هتل محل اقامت داکتران هندی نیز حمله ی دیگر از این نوع بود که بیشتر مردم از دولت و نیروهای امنیتی شاکی بودند که توانایی برقراری امنیت را در مزدحم ترین نقاط شهر ندارند در پی این حوادث سه مقام امنیتی از مقام هایشان استعفا داده اند .
اوضاع سیاسی کشور دگرگون و اوضاع اقتصادی مردم نیز وخیم دیده می شود . در سال هشتاد و هشت خورشیدی که گذشت با وجود مشکلات فراوان دستاوردهایی نیز در بخش های مختلف داشتیم به خصوص در زمینه ی ورزش ، که وزشکاران و قهرمانان کشورمان در مسابقات مختلف خارجی خوش درخشیدند و مقام های خوب و در خور توجه برای ملت و کشورمان به ارمغان آوردند . زمستان با وجود خشکی ماههای اولش در نهایت بارندگی خوبی داشت و روزهای برفی و بارانی در اکثر ولایت ها پیام سال خوبی برای کشاورزان و دیگر افراد داشت . اکثر مناطق کابل و دیگر ولایات بازسازی شده ، مکتب و شفاخانه ، سرک و بندهای برق ایجاد شده و برق کابل 24 ساعته و مناطق دورترش نیز از برق مستفید شدند . اما جای تامل است که کارهای زیر بنایی برای خود کفایی و استقلال کشور در بخش های صنعتی پیشرفت خاصی نداشته ، اقتصاد مردم ضعیف بوده و کار اساسی برای ایجاد مشاغل بیشتر و رشد و توسعه ی اقتصاد خانواده های مستضعف صورت نگرفته است . به هر حال سال هشتادو هشت با تمام حوادث خوب و بدش در گذر است و تنها چند روز اندک به پایان آن باقی ایست . ملت افغانستان با تحمل مشکلات فراوان یک سال دیگر را نیز پشت سر گذاشتند و با تردید و ترسی که نسبت به آینده ی مبهم کشورشان دارند ، رو به افق هایی می نگرند که امیدوارند رنگ خوشی بگیرد و به آسمانی چشم دوخته اند که انتظار رحمت و مهربانی و امید به زندگی روشن برایشان در آن حک گشته است و نقش لبخندی ماندگار رابر لب های تک تک مردم به جای می گذارد ، آنگاه که دست به دست هم ستاره ها را می شمارند و برای سال نو دعا می کنند …
باران
بیست و چهارم اسفند هشتادو هشت.
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر