به یاد پدر

"به یاد پدر،
که همیشه به یادم است و از من دور است...
در شهری دیگر..."

آه که چه سخت و جانکاه است

خیال دوریت

آه ، که چه کشنده است

فکر رفتنت

بازی های کودکانه ات را

نگاههای عاشقانه ات را

گام های صادقانه ات را

در خاطره های مقدسم

خالصانه می پرستم

پدر؛

فکر دوریت سنگینی کوهای شهر را بر دستانم می سپارد،

و اندوه نبودنت دیوانه ام می کند...

آه ، ای خدای خوبم !

روی ماهت را می بوسم و حریم دستان پدرم را نیز.

پدر؛

دوریت را چگونه تحمل کنم؟

غم دوریت ، سخت است و دشوار وسنگین...

باران

بیست و دوم آذر ماه هشتادو هشت.