خارجی ها طالبان را تجهیز می کنند،
خارجی ها امنیت را تامین می کنند،
اما در این بین داخلی ها چه کار می کنند؟
صبغت الله مجددی ، رئیس مجلس سنای افغانستان خارجی ها را به همکاری با طالبان و تجهیز این گروه در افغانستان متهم کرد.( روزنامه افغانستان ، چهارشنبه 22 میزان 1388)
روزنامه واشینگتن پست روز دوشنبه گزارش داد:
باراک اوباما رئیس جمهور امریکا دریک حرکت قبلا اعلام نشده ، بر علاوه 21000 تن سربازانی که اعزام آنها را در ماه مارچ تصویب کرد ه بود ، اعزام 13000 سرباز تازه نفس امریکایی را به افغانستا ن اعلام کرد. ( روزنامه افغانستان ، چهارشنبه 22 میزان 1388 )
اخبار منتشر شده از طریق رسانه ها کویای این مطلب است که گروه های مخالف دولت که امریکا و متحدانش از آنها به عنوان گروه های تروریستی نام می برد، در حال آماده کردن نیروهایشان با تجهیز سلاح و مهمات تازه رسیده ی شان هستند و همچنین امریکا نیز نیرو های تازه نفس فراوان را به افغانستان وارد کرده است و در حال آماده باش می باشند. همه چیز وقوع نبردهای تازه را بین این دو طرف کواهی می دهد و پیش بینی شرایط سیاسی و نظامی کشور را مشکل می سازد .
از یک طرف طی چند روز گذشته با خبر شدیم که در ولایات شمالی کشور چرخبالهایی مشکوک نشست وبرخاست دارند و مشغول حمل و نقل افراد و تجهیزات و مهمات آنها هستند. دولت افغانستان پس از گذشت پنج ماه ، می خواهد در این مورد تحقیق نماید تا پی ببرد که این چرخبال ها چرا به این مناطق رفت و آمد دارند و چه کسانی را و چه جیزهایی را به چه هدفی حمل و نقل می کنند . اما بعد از گذشت پنج ماه از مشاهده ی این چرخبال ها حال ، برای یافتن علت دیر است بهتر بود در ابتدا به فکر یافتن علت می بود تا از حوادث بعدی آن جلو گیری می کرد.
به هر حال مردم افغانستان در ولایت های مختلف مدتهاست تاوان اشتباهات دیگران را می پردازند البته با جان و مالشان. و اما این که آیا می شود آب رفته را به جوی برگرداند یا نه حکایتی است که بارها شاهد آن بوده ایم .
خارجی ها طالبان را تجهیز می کنند، خارجی ها امنیت را تامین می کنند ، اما در این بین نقش داخلی ها که قطعا ما یعنی ملت افغانستا ن شامل آن هستیم، چیست؟
این را باید از خودمان بپرسیم ...
واقعا دراین آشفته بازاری که مبارزه علیه تروریسم یا احیای دین خدا و دفاع از سرزمین نام دارد، مردم چه کاره اند؟
تنها شاهدانی که نقش دام را نیز بازی می کنند . هر آنچه مکافات عمل نامید ه می شود شامل حال مردم بیچاره ی ماست که بازیچه ی سیاست ها و قدرت طلبی های دیگران شده اند و زندگی و سرنوشت اطفال و جوانان ماست که به قمار زده می شود ، اما چرا ؟ به چه قیمتی؟
ملت افغانستان که جهان دموکراسی را به آنها بخشیده است یا لااقل ادعای بخشش آن را دارد ، نمی تواند از طرفین درگیری بخواهد به زندگی و اندیشه شان بها دهند و ارزش انسانی برای شان قایل شوند و جانشان را به باد هوا نسپارند...
باران
بیست و سوم مهرماه هشتادو هشت .
خارجی ها امنیت را تامین می کنند،
اما در این بین داخلی ها چه کار می کنند؟
صبغت الله مجددی ، رئیس مجلس سنای افغانستان خارجی ها را به همکاری با طالبان و تجهیز این گروه در افغانستان متهم کرد.( روزنامه افغانستان ، چهارشنبه 22 میزان 1388)
روزنامه واشینگتن پست روز دوشنبه گزارش داد:
باراک اوباما رئیس جمهور امریکا دریک حرکت قبلا اعلام نشده ، بر علاوه 21000 تن سربازانی که اعزام آنها را در ماه مارچ تصویب کرد ه بود ، اعزام 13000 سرباز تازه نفس امریکایی را به افغانستا ن اعلام کرد. ( روزنامه افغانستان ، چهارشنبه 22 میزان 1388 )
اخبار منتشر شده از طریق رسانه ها کویای این مطلب است که گروه های مخالف دولت که امریکا و متحدانش از آنها به عنوان گروه های تروریستی نام می برد، در حال آماده کردن نیروهایشان با تجهیز سلاح و مهمات تازه رسیده ی شان هستند و همچنین امریکا نیز نیرو های تازه نفس فراوان را به افغانستان وارد کرده است و در حال آماده باش می باشند. همه چیز وقوع نبردهای تازه را بین این دو طرف کواهی می دهد و پیش بینی شرایط سیاسی و نظامی کشور را مشکل می سازد .
از یک طرف طی چند روز گذشته با خبر شدیم که در ولایات شمالی کشور چرخبالهایی مشکوک نشست وبرخاست دارند و مشغول حمل و نقل افراد و تجهیزات و مهمات آنها هستند. دولت افغانستان پس از گذشت پنج ماه ، می خواهد در این مورد تحقیق نماید تا پی ببرد که این چرخبال ها چرا به این مناطق رفت و آمد دارند و چه کسانی را و چه جیزهایی را به چه هدفی حمل و نقل می کنند . اما بعد از گذشت پنج ماه از مشاهده ی این چرخبال ها حال ، برای یافتن علت دیر است بهتر بود در ابتدا به فکر یافتن علت می بود تا از حوادث بعدی آن جلو گیری می کرد.
به هر حال مردم افغانستان در ولایت های مختلف مدتهاست تاوان اشتباهات دیگران را می پردازند البته با جان و مالشان. و اما این که آیا می شود آب رفته را به جوی برگرداند یا نه حکایتی است که بارها شاهد آن بوده ایم .
خارجی ها طالبان را تجهیز می کنند، خارجی ها امنیت را تامین می کنند ، اما در این بین نقش داخلی ها که قطعا ما یعنی ملت افغانستا ن شامل آن هستیم، چیست؟
این را باید از خودمان بپرسیم ...
واقعا دراین آشفته بازاری که مبارزه علیه تروریسم یا احیای دین خدا و دفاع از سرزمین نام دارد، مردم چه کاره اند؟
تنها شاهدانی که نقش دام را نیز بازی می کنند . هر آنچه مکافات عمل نامید ه می شود شامل حال مردم بیچاره ی ماست که بازیچه ی سیاست ها و قدرت طلبی های دیگران شده اند و زندگی و سرنوشت اطفال و جوانان ماست که به قمار زده می شود ، اما چرا ؟ به چه قیمتی؟
ملت افغانستان که جهان دموکراسی را به آنها بخشیده است یا لااقل ادعای بخشش آن را دارد ، نمی تواند از طرفین درگیری بخواهد به زندگی و اندیشه شان بها دهند و ارزش انسانی برای شان قایل شوند و جانشان را به باد هوا نسپارند...
باران
بیست و سوم مهرماه هشتادو هشت .
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر