۱۳۸۸ خرداد ۱۴, پنجشنبه

یک دامن ستاره...

یک دامن ستاره
یک خرمن مهربانی
یک آسمان ترانه
یک کهکشان شادمانی
به کودک دلشکسته ی سرزمینم
به کودک آواره ی پر غرور میهنم
به کودک افغان
به بزرگی کوه های پامیر
به پاکی آب زلال بند امیر
به سرسبزی جنگلهای انبوه پنج شیر
به زیبایی باغ های انارو انجیر
به حرمت چشم های غمگینت
سرود غربت معصومانه ات را می سرایم.
و بر بازوان خستگی ناپذیرت می بالم.
به امید روزی که
وسعت لبخندت
به اندازه ی دنیا باشد!
خداوند یارت باد!
باران
چهاردهم خرداد هشتادو هشت.

هیچ نظری موجود نیست: