هر برگش یادآور برگ سبزی بود تحفه درویش .
سبزی پند نکته هایش تا اعماق روح و قلب نفوذ می کرد ، سخنان زیبایش در دل جاری می گشت و افق های دیدمان را روشن می ساخت.
گذری چند بر این سبزی :
به زندگانی اگر عزم آهنین داری
به زیر پا شود کوه چونی زمین هموار
"بهترین باش"روزی از فرمانروایی پرسیدند:
تو که تا چند سال پیش "پینه دوزی " بیش نبودی ، چگونه به فرمانروایی رسیدی؟
او پاسخ داد:
"من پینه دوز خوبی بودم"
"جی . پی . واسوانی "
شما با کاری که از خود ارائه می دهید، در حقیقت تصویری از خود می کشید.
"جبران خلیل جبران"
باران
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر